Ο Δωδέκατος Οίκος (12ος Οίκος και Αστρολογία)

11:03 π.μ.


από-σύνθεση


Άτομο, Οικογένεια, Ομάδα, Σύμπαν

Ξεκινώντας απ'τον 1ο Οίκο, η εξέλιξη των προσωπικοτήτων ανά ζώδιο, είχε ως αποτέλεσμα το διαχωρισμό του Εγώ από την Συμπαντική Μήτρα που μας ξέβρασε εν αρχή. (σ.τ.μ. Σκεφτείτε το φροϋδικά: ο άνθρωπος ως έμβρυο, δεν έχει προσωπικότητα, παρά ταυτίζεται με τη μητέρα- από τη γέννηση όμως και μετά είναι ανεξάρτητο ον και αποκτά χαρακτήρα και αυτονομία. Και αυτή την ανάδυση ατομικής ταυτότητας, τη συμβολίζει ο εγωιστής πρωτοπόρος Κριός.) Ωστόσο μέχρι να φτάσουμε στον 11ο Οίκο, η απόσταση ανάμεσα στο Ατομικό και στο Συλλογικό, αμβλύνεται, από τη διαπίστωση ότι, κάθε μοναδικό κομμάτι του Συστήματος, σχετίζεται και διασυνδέεται με το Σύνολο.



Άμορφο, Έμμορφο και ξανά Άμορφο

Ο πλέον οίκος -ο Δωδέκατος- φυσικά συνδέεται με τους υδάτινους Ιχθείς και τον Ποσειδώνα και εκφράζει την ανάγκη για αποσύνθεση (σ.τ.μ. διά-λυση, στα εξ ων συνετέθημεν!) ή την επιθυμία για επιστροφή στο αξεδιάλυτο σκοτάδι της Μήτρας, στο αρχικό στάδιο της Ενότητος.

Ο Φρόϋντ, ο Γιούνγκ, ο Πιαζέ (Piaget) συνεφώνησαν ότι, η πρώτη Δομή Συνείδησης του βρέφους, είναι προυποκειμενική/προαντικειμενική, και αγνοεί τα Όρια, το Χρόνο και το Χώρο. Το νεογέννητο κατανοεί την ύπαρξή του ως Απεριόριστη, Άχρονη και Απόλυτη. Η επιστροφή σε αυτή, την προγεννητική-βρεφική κατάσταση Ολότητας, είναι η μεγαλύτερη ανάγκη μας  (σ.τ.μ. τον "χαμένο παράδεισο" κατά τους Ψυχαναλυτές, αυτόν που αναζητάμε "ξεφεύγοντας από την πραγματικότητα" μέσω αλκοόλ, μέσω ουσιών, μέσω σεξουαλικής ή θρησκευτικής έκστασης, μέσω ύπνου ή απλούστατα όταν "χανόμαστε στην Τέχνη"... ο Πλάτων στον "Ίωνα" δεν κάνει λόγο για "θεϊκή κατάληψη" του υποκριτή-ηθοποιού; ένα κομμάτι κλασικής μουσικής - ίσως ενός Ιχθύ, Σοπέν- δεν μας κάνει να δραπετεύουμε μαγικά;).

Πνευματικά, η ίδια ανάγκη, μας κάνει να επιζητούμε την Ένωση με την Πηγή μας (σ.τ.μ. "Θέωση" κατά το Ορθόδοξο Χριστιανικό δόγμα) - να γίνουμε κομμάτια μιας Ενότητας μεγαλύτερης από εμάς... Μια θεϊκή νοσταλγία. (σ.τ.μ. ο Παράδεισος των θρησκειών όλου του κόσμου...)

Το θεμελιώδες δίλλημα

Η προσδοκία αυτή, ακούγεται ονειρική, γαλήνια, ευλογημένη. Κι όμως, ο Εγωισμός -η προσπάθειά μας να διατηρήσουμε τον Εαυτό μας άθικτο, να μην τον απωλέσουμε- εμποδίζει αυτή την εκπλήρωση. Το Εγώ μας, έχει πολεμήσει σκληρά για μια θέση σε αυτό τον κόσμο.... Γιατί να παραιτηθεί από αυτό το κεκτημένο; Φοβόμαστε τη διάλυση της Ταυτότητας μας.

Το σύμβολο των Ιχθύων, τα δυο ψάρια που πλέουν σε αντίθετη πορεία, μας δείχνουν δυο αντίθετες όψεις εντός μας (εγώ από δω, εσύ από κει). Ο οίκος αυτός δείχνει μια μόνιμη έλλειψη προσανατολισμού στη ζωή.

Μάρτυρες

Τα ψάρια αυτά κολυμπούν μέσα στη δεξαμενή της Μνήμης  -κληρονόμοι του συσσωρευμένου πλούτου της προγονικής εμπειρίας, που βρίσκεται κωδικοποιημένη μέσα σε αυτό που ο Γιούνγκ ονόμασε "συλλογικό ασυνείδητο"- μια ανώτερη γνώση, δοσμένη σε εμάς από την Ανώτερη Δύναμη.

Η ενέργεια του 12ου Οίκου, συνεπώς ΔΕΝ είναι φτιαγμένη για να εξυπηρετήσει το Άτομο: αν έχετε βασικούς πλανήτες του γενέθλιού σας στον 12ο Οίκο, πρέπει να αξιοποιήσετε τα χαρίσματά σας, με τη μορφή Προσφοράς στο σύνολο. Καρμικής ανταπόδοσης.

Αποδομώντας το Εγώ σας, δεν θυσιάζεστε με τη στενή έννοια ως μάρτυρες, αλλά κερδίζετε την Ένωση. Σκοπός δεν είναι η "απόδραση" από τα Γήινα πράγματα, αλλά η ένωση των κομματιών πάνω στη Γη και της ίδιας της Γης με το Άπειρο.


1 σχόλιο:

  1. Είναι ευλογημένοι όσοι γεννήθηκαν έξω από το δυτικό κόσμο, σε κοινωνίες που η Συλλογικότητα ευδοκιμεί σαν προνομιακή σοδειά στα γόνιμα εδάφη της Συνύπαρξης.

    Εξάλλου, διαχωριστικά δεν υπάρχουν. Ο ένας είναι ιερή προέκταση του άλλου.
    Ο διαρκής ανταγωνισμός, που εντέχνως προωθήθηκε στον δυτικό κόσμο, χάλασε τη μεγαλειώδη συνταγή του Μαζί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Γράψτε Τα Σχόλιά Σας!!

Από το Blogger.