ΠΑΡΘΕΝΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ (Άνδρας-Γυναίκα)

5:35 π.μ.
Ψυχολογικό υπόβαθρο

Το παιδί Παρθένος, μεγαλώνει σ΄ένα σπίτι όπου κυριαρχεί η Μητέρα. Είναι ένα από τα 6 Θηλυκά ζώδια (Ταύρο, Καρκίνο, Σκορπιό, Αιγόκερω, Ιχθείς), πράγμα που σημαίνει ότι ο Πατέρας (παρών ή απών) είναι μια παθητική φιγούρα στο σύμπαν του παιδιού. Επιπλέον το Γήινο στοιχείο και ο εξηρμένος Ερμής, προσφέρουν στο έπακρο πνευματικά και εκπαιδευτικά ερεθίσματα στο παιδί. 

Για αιώνες, υποστηρίζεται οτι οι Παρθένοι είναι πολύ επικριτικοί, πολύ διανοούμενοι, πολύ λογικοί, τόσο αναμεμιγμένοι με την παιδεία, τόσο απασχολημένοι με το να βρίσκουν ψεγάδια στους άλλους' πως δίνουν έμφαση σε ασήμαντες λεπτομέρειες και δεν επικεντρώνονται στο βασικό ζήτημα. Μοιάζει να είναι αλήθεια- όμως γιατί οι Παρθένοι έχουν αυτές τις εμμονές;

Το παιδί Παρθένος από τη φύση του, αφήνει απέξω τον Πατέρα και νιώθει οτι ανήκει κυρίως στη Μητέρα του. Πιθανώς είναι ένα παιδί που η Μητέρα ήθελε πολύ να αποκτήσει και στο οποίο έδωσε αποκλειστική αφοσίωση όταν γεννήθηκε, παραμελώντας τον σύζυγό της. Το παιδί Παρθένος είναι χαϊδεμένο από τη Μητέρα: η Μητέρα έκλεψε χρόνο από την καριέρα της για να αφοσιωθεί στο παιδί. Η Μητέρα υποβάθμισε τον Πατέρα στο ρόλο του απλού <<κουβαλητή>>, ενώ η ίδια έγινε απαιτητική. Η Μητέρα, μετά την απόκτηση του παιδιού Παρθένου, άρχισε να γίνεται υπερβολικά υπεύθυνη και επικριτική προς τον άντρα, τη μητέρα, τους συγγενείς της.

Το παιδί Παρθένος αισθάνεται από μικρό οτι προκάλεσε με την άφιξή του αναστάτωση στην οικογένειά του. Το παιδί Παρθένος αισθάνεται οτι η Μητέρα του κουράζεται πολύ εξαιτίας του και έχει αφήσει την εργασία και τις διασκεδάσεις της για χάρη του. Το παιδί Παρθένος νιώθει την υποχρέωση να ανταποδώσει στη Μητέρα του τις φροντίδες της, και να την απαλλάξει από τα βάρη της. Εν τέλει, το μικρό Παρθενάκι, παίρνει στα σοβαρά τα παράπονα της Μητέρας του. Γίνεται αποδέκτης της κριτικής της και γίνεται και το ίδιο επικριτικό με τους άλλους...

Το παιδί Παρθένος, είναι υποχωρητικό και αναλαμβάνει συχνά υποχρεώσεις μεγαλύτερες των αντοχών του. Μεγαλώνοντας, είναι σίγουρο οτι θα επιλέξει μια επαγγελματική γραμμή όπου, θα δουλεύει πολύ και θα πληρώνεται λίγο, θα προσπαθεί πολύ, κι ας ακούει σπάνια επαίνους. Πάντα νιώθει οτι όσα προσφέρει είναι <<λίγα>> και όσο σκληρά κριτικάρει τις δικές του επιδόσεις, άλλο τόσο κριτικάρει και τις επιδόσεις των άλλων. 

Στις σχέσεις τους οι Παρθένοι, είναι λειτουργικοί όσο μπορούν να βρίσκουν ελαττώματα στους άλλους και να τα υπογραμμίζουν. Όταν όμως οι άλλοι εντοπίσουν αδυναμίες σε αυτούς, αρχίζουν να αισθάνονται μειονεκτικά. Βλέπουν στα άλλα άτομα τη σκιά της Μητέρας τους, που τους επικρίνει. Αν δεν μπορούν να κάνουν περήφανο το υποκατάστατο Μητέρας που επιλέγουν για σύντροφο, δυσανασχετούν. 

Η επιρροή της Μητέρας, είναι υπεύθυνη και για το συναίσθημα σεξουαλικής ανασφάλειας των Παρθένων. Το παιδί Παρθένος έβλεπε τη Μητέρα του σαν ένα α-σεξουαλικό όν. Η Μητέρα του μάθαινε να πλένει τα χέρια του, το σώμα του και τα γεννητικά του όργανα τακτικά: έτσι το Παρθενάκι μεγάλωσε με την εντύπωση οτι το σώμα είναι κάτι <<βρώμικο>> που πρέπει να διατηρείται σχολαστικά αποστειρωμένο. Η Μητέρα τονίζει συχνά στο παιδί Παρθένο τα θέματα υγιεινής- και μην ξεχνάμε οτι το ζώδιο του Παρθένου κυβερνά τα έντερα και τις λειτουργίες τους. Τα παιδιά Παρθένοι έχουν συχνά εντερικά προβλήματα και μεγαλώνοντας ίσως αντιμετωπίζουν παροδική ή χρόνια δυσκοιλιότητα.

Οι έφηβοι Παρθένοι βιώνουν ενοχικά την σεξουαλική τους ωρίμανση. Είναι ντροπαλοί και προτιμούν να έχουν συντρόφους με μεγαλύτερη ερωτική αυτοπεποίθηση. Ενίοτε επιλέγουν την ασφάλεια ενός συντρόφου που τους θυμίζει την <<μαμά>> (βλ. Ταύρους, Καρκίνους, Σκορπιούς) και τους ενισχύει στα πρώτα σεξουαλικά τους βήματα. Είναι ωστόσο ενστικτώδεις, <<γήινοι>> και αντιδρούν με νευρική ευαισθησία στα σεξουαλικά ερεθίσματα που δέχονται. 


Η γυναίκα Παρθένος

Το κορίτσι Παρθένος, αναπτύσσει από βρέφος, μια μοναδική οικειότητα τη μητρική φιγούρα- ίσως περισσότερο από κάθε άλλη γυναίκα του ζωδιακού κύκλου. Η οικειότητα αυτή, (που κατά τον Καρλ Γιουνγκ βρίσκει τον τέλειο συμβολισμό της μέσα από το μύθο Δήμητρας-Περσεφόνης), εκδηλώνεται με την προσκόλληση της μικρής Παρθένου στη Μητέρα, μια προσκόλληση που γεννά στο κορίτσι συναισθήματα άπειρου θαυμασμού αλλά και άπειρης μειονεξίας, απέναντι στη Μητέρα. Αγάπη και μίσος. Λατρεία και ζήλια. 

Φτάνοντας στην εφηβεία και την ενηλικίωση, η Παρθένος δεν έχει συνήθως αρκετή αυτοπεποίθηση ώστε να διαχειριστεί τη ζωή της με ανεξαρτησία. Στην ιδανική περίπτωση, η Παρθένος μας θα αντικαταστήσει την επικριτική Μητέρα της με την δικιά της, επικριτική συνείδηση και θα πορευτεί βάσει αυτής. Στη χειρότερη περίπτωση, θα χρειάζεται καθοδήγηση για όλη της τη ζωή: είτε από μητρικές φιγούρες, είτε από έναν δυναμικό εραστή, που θα την κλέψει από την επιρροή της Μητέρας, όπως έκλεψε ο Πλούτωνας την Περσεφόνη από τη Δήμητρα. 

Κατά κανόνα, η έφηβη Παρθένος, λυγίζοντας από την σεξουαλική περιέργεια, θα βιαστεί να χάσει την ενοχλητική <<παρθενιά>> της. Θέλει να νιώσει Γυναίκα, όπως η Μητέρα της. Συμβαίνει συχνά οι Παρθένοι να παντρεύονται σε πολύ νεαρή ηλικία: ακόμα και ενώ είναι μαθήτριες, ή φοιτήτριες. Θα συνεχίσουν την επαγγελματική τους πορεία μέσα στο γάμο, με κάποιο τρόπο. 

Ένα μικρότερο ποσοστό Παρθένων, δεν καταφέρνουν να κόψουν τον ομφάλιο λώρο από τις Μητέρες τους. Αυτές, φτάνουν στην εφηβεία στοιχειωμένες από ενοχικά σύνδρομα, αναφορικά με τη σεξουαλικότητά τους. Ρίχνουν το βάρος στη λογική και καταπιέζουν τις σεξουαλικές τους ανάγκες. Επιλέγουν την εργένικη ζωή, θεωρώντας την ως ένα είδος <<χειραφέτησης>>.

Ο γάμος είναι το καθοριστικότερο σημείο στη ζωή της Παρθένου: είτε θα αφήσει τον σύζυγό της να ανατρέψει όλες τις ισορροπίες της και να την μεταμορφώσει (με Πλουτώνιο τρόπο), είτε θα εξακολουθήσει να έχει σε πρώτη θέση την Μητέρα της, θέτοντας σε δεύτερη μοίρα τον σύζυγό της. (Οπότε μοιραία, θα δημιουργηθεί απόσταση και ρήξη.)



Ο άνδρας Παρθένος

Το αγόρι Παρθένος, βιώνει πιο δύσκολα τις συνέπειες της ταύτισης με την Μητέρα. Δύσκολα βρίσκει τον Πατέρα άξιο θαυμασμού, περισσότερο τον περιφρονεί ως <<ανεπαρκή>>. Οι νεαροί Παρθένοι αναπτύσσουν εύκολα οιδιπόδειο με την Μητέρα τους. Στα μάτια τους, ο Πατέρας κάνει διαρκώς μικρά και μεγάλα λάθη, που κάνουν τη Μητέρα δυστυχισμένη. Οι ίδιοι φιλοδοξούν να κάνουν τη Μητέρα μόνο χαρούμενη, γι'αυτό είναι υποδειγματικά παιδιά, τακτικοί, επιμελείς. Θα ακολουθήσουν καριέρα ανώτερη από του Πατέρα τους, για να προσφέρουν στην Μητέρα, όλα όσα έχει στερηθεί. Το μόνο που θέλουν από εκείνη, είναι ο έπαινος.

Και βέβαια, όπως και το κορίτσι Παρθένος, έτσι και το αγόρι, παίρνει από τη Μητέρα μια δόση μικροβιοφοβίας και εύκολης σιχασιάς για καθετί ακάθαρτο- συμπεριλαμβανομένου και του σώματός του. Έτσι, ο έφηβος Παρθένος, ενώ θέλει να αποκτήσει σεξουαλικές εμπειρίες, ταυτόχρονα βρίσκει το σεξ λιγάκι χυδαίο. 

Επίσης, πολύ συχνά το αγόρι Παρθένος έχει για την Γυναίκα την εντύπωση ότι είναι πανίσχυρη (όπως η Μητέρα του) και μπορεί να του προκαλέσει μεγάλη ανασφάλεια, αν κριτικάρει αρνητικά τις σεξουαλικές του επιδόσεις. Ανάλογα με το πόσο τον ντάντεψε ή τον μάλωνε η μητέρα του, ο Παρθένος θα θελήσει να βρει μια γυναίκα όμοια της Μητέρας του- ή θα επιλέξει τον μοναχικό, ασέξουαλ βίο. Κάποιοι Παρθένοι βρίσκονται χωρισμένοι και ζωντοχήροι, επειδή άρχισαν σιγά σιγά να ανακαλύπτουν με τρόμο ομοιότητες μεταξύ της συζύγου και της Μητέρας τους.

Οι άντρες που ανήκουν σε θηλυκά ζώδια (Γής & Νερού) αισθάνονται λίγο ή πολύ μειονεκτικά απέναντι στο γυναικείο φύλο. Οι γυναίκες κυβερνούν τον κόσμο- συχνά οι Παρθένοι μιμούνται τις γυναικείες συμπεριφορές και τους ψυχολογικούς μηχανισμούς των γυναικών, για να <<βγουν κερδισμένοι στη ζωή>>. Είναι παθητικοί και αμυντικοί. Εστιάζουν σε λεπτομέρειες, αποφεύγουν να θίξουν ένα ζήτημα άμεσα, γλιστρούν πλαγίως, παίζουν με τα νοήματα. 

Πάντως για να αντέξουν σε μια σχέση μακράς διάρκειας, οι άνδρες Παρθένοι πρέπει να αφοσιωθούν με ειλικρίνεια στην τέχνη της συνύπαρξης. Ίσως έχουν την αίσθηση ότι πρέπει να παίζουν έναν τάδε ρόλο, ίσως κρατούν συναισθηματικές αποστάσεις. Οι δεσμοί τους μοιάζουν κάπως απρόσωποι στην αρχή, κάπως άσκοποι. Το πραγματικό δέσιμο για έναν Παρθένο, έρχεται όταν νιώσει την ανάγκη να μοιραστεί τις σκέψεις και τα συναισθήματά του, ρισκάροντας τον φόβο του για <<ταπεινωτική>> κριτική. Τότε παύει να ξεγλιστρά στις σοβαρές συζητήσεις και καταθέτει την ψυχή του χωρίς φόβο και πάθος.  
.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Γράψτε Τα Σχόλιά Σας!!

Από το Blogger.